Al tijdens de zwangerschap wist ze: ‘Ik wil na de bevalling begeleiding van Femke’

Toen Marieke ongeveer 15 weken zwanger was, kwam ze bij mij op intakegesprek. Na de eerste zwangerschap waren er behoorlijk wat kilo’s blijven plakken. Ze wist toen al dat ze geen derde kind meer wilde en dat het na deze zwangerschap tijd was voor zichzelf. Dat ongelukkige gevoel over haar lichaam wilde ze kwijt.

‘Hoe krijg ik weer een goed gevoel over mijn lijf?’
Dat was het antwoord van Marieke op mijn eerste vraag: ‘Hoe kan ik je helpen?’

Marieke is een jonge moeder, werkt parttime in het ziekenhuis in een verantwoordelijke baan, heeft een fijne relatie en voelt zich ongelukkig in haar lijf. Niet op het moment dat ze tegenover me zit in het allereerste gesprek. Dan is ze namelijk zwanger van haar tweede kindje. Maar haar doel na de zwangerschap is helder. De zwangerschapskilo’s van deze én het restant van de vorige zwangerschap moeten eraf.
Ik vertelde haar dat ik niet werk met voedingsschema’s, maar dat ik kijk naar welke gedachten en gevoelens bepalen welke eetkeuzes je maakt.

‘Mooi, want ik weet heus wel wat ik wel en niet moet eten en toch lukt het me niet’

Al snel werd duidelijk dat mijn werkwijze haar wel aansprak, net zoals ik vrijwel meteen aanvoelde dat deze vrouw de juiste commitment had.
We spraken af om ruim na de bevalling, rustig aan te starten met de begeleiding. In dat gesprek hadden we een plan van aanpak gemaakt en vol motivatie ging ze aan de slag.

Als ik chocolade eet voel ik me schuldig’

Afvallen lukt vaak niet omdat we niet op een goede manier met onze gedachten en gevoelens over eten omgaan. Dat ontdekte ook Marieke in haar eerste weken. r
In het plan van aanpak was ook ruimte gereserveerd voor snackmomentjes.
Het is namelijk zo, vertelde ik Marieke, dat de balans in je voeding belangrijk is. Af en toe een genietmomentje met een bakje chips, een wijntje of een paar stukjes chocolade kan best. Sterker nog, ik adviseer het mijn klanten altijd, want op deze manier is het geen straf om af te vallen. Het wordt een manier van leven en daardoor houd je het gewicht eraf.

Bij Marieke duurde het een tijdje voor ze het stemmetje in haar hoofd ‘je mag niks lekkers, zo val je niet af’ niet meer serieus nam. Ze heeft zich nog lang schuldig gevoeld als ze dingen at die in haar gedachten als ‘verboden voedsel’ was bestempeld. Inmiddels weet ze beter.

‘Wauw, het gaat veel beter dan ik dacht!’

Op de vraag in ons volgende contactmoment: ‘Wat ging er de afgelopen weken goed?’ wist Marieke niet 1,2,3 een antwoord te geven. Ze zat al helemaal klaar om te benoemen wat er allemaal niet goed (in haar ogen slecht) was gegaan.
Na een denkmomentje kon ze er zelfs wel 3 dingen noemen. Dat was een eye-opener voor haar. Het ging helemaal niet zo slecht als ze dacht!
Door deze verandering van focus, ging ze anders naar haar proces kijken.
Ik denk dat dit het keerpunt voor haar was. Ze had de afgelopen periode geleerd naar haar gedachten te kijken, maar nu pas besefte ze dat ze alleen naar de negatieve punten keek, de negatieve gedachten alleen maar aandacht gaf. En dit terwijl ze op dit punt al 5 kilo kwijt was.

‘Het blijft lastig, maar ik hoef niet alle ballen hoog te houden’

In de periode daarna krijgt Marieke een hele hoop veranderingen voor haar kiezen. Een verhuizing, gedoe rondom de financiën, een kind wat nauwelijks tot niet slaapt zodat ze aan slaapgebrek leidt en nog altijd fysieke klachten na de bevalling waardoor ze niet altijd kan sporten zoals ze wil.
In deze periode heeft ze geleerd liever voor zichzelf te zijn. Niet te streng te zijn en soms de touwtjes wat te laten vieren, omdat ze niet alle ballen tegelijk hoog kon houden. Doordat ze zichzelf deze ruimte gaf, hield ze de regie over het eten en was ze, tot haar eigen verbazing, niet aangekomen.
Dat was een enorme winst. Voorheen zou ze in zulke situaties teruggevallen zijn in haar oude eetgewoonten en dat was nu niet gebeurd. Mede omdat ze wist dat ze het niet alleen hoefde te doen. Doordat ze me een berichtje kon sturen op moeilijke momenten, kon ze haar gedachten en gevoelens testen bij mij. Doe ik het goed? Hoe pak ik dit nu het beste aan?
Ook al wist ze niet altijd hoe om te gaan met een moeilijk eetmoment, ze herkende deze momenten steeds beter en kon daarop reageren, omdat ze dat tijdens de begeleiding geleerd had.
En dat is precies waar het om gaat.

Wat ze er zelf over te zeggen had, toen de begeleiding was afgerond:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *